දුප්පත්කම කියන්නේ මනුස්සයෙක්ගේ ආත්ම ගෞරවය, ලැජ්ජාව බිංදුවටම දිය කරලා දාන සාපයක්. තමන්ට කන්න නැති වුණත් ඒක දරා ගන්න පුළුවන් වුණාට, තමන්ගේ දරුවගේ ඉගෙනීම සල්ලි නැතිකම නිසා නැවතුණොත් ඒක අම්මා කෙනෙකුට මරණයට වඩා වේදනාවක්. මේ කතාව, තමන්ගේ පණ වගේ දරුවාගේ අනාගතේ වෙනුවෙන්, මිනිස්සු පිරිලා හිටපු කඩයක් මැද්දේ තමන්ගේ ආත්ම ගෞරවය බිම දාපු අසරණ අම්මා කෙනෙක්ගේ කඳුළු කතාවක්.
ජනවාරි මාසේ කියන්නේ අම්මලාටයි තාත්තලාටයි ලොකුම බරක් දැනෙන කාලයක්. කුලී වැඩ කරලා ජීවත් වුණු කාන්තිට (මනඃකල්පිත නමකි) තමන්ගේ අසනීප සැමියාගේ බෙහෙත් වියදමත් එක්ක පුතාගේ 5 වසරේ පොත් ලිස්ට් එක ගන්න එක ලොකු හීනයක් වෙලා තිබුණේ. කොහොම හරි ගෙවල් කීපයක කුලියට මිදුල් අතුගාලා, රෙදි හෝදලා කාන්ති රුපියල් දාහතර දාහක් විතර එකතු කරගත්තා. පුතාගේ අතින් අල්ලගෙන හරිම සතුටින් ඇය ටවුමේ තියෙන ලොකුම පොත් කඩේට ගියේ හෙට ඉඳන් පුතාට අලුත් පොත් අරන් ඉස්කෝලේ යන්න පුළුවන් නේද කියන බලාපොරොත්තුවෙන්.
කඩේ සෙනඟ පිරිලා. කාන්ති පොත් ලිස්ට් එක කඩේ වැඩ කරන ළමයෙකුට දුන්නා. බිල හැදිලා කවුන්ටරේට ආවා. මුළු බිල රුපියල් පහළොස් දාස් පන්සීයක් (15,500) වුණා. කාන්තිගේ පපුව හෝස් ගාලා ගියා. ඇය අතේ තිබුණු මිට මොළවගත්ත සල්ලි ටික දිගහැරලා බැලුවා. ඇය ළඟ තිබුණේ රුපියල් දාහතර දාස් දෙසීයක් (14,200) විතරයි.
ඇය වෙව්ලන අත්වලින් ඒ සල්ලි ටික කඩේ මුදලාලිගේ අතට දුන්නා. "මුදලාලි මහත්තයා... මගේ ළඟ තියෙන්නේ මෙච්චරයි. මට මේ පොත් ටික දෙන්න, මං හෙට අනිද්දා කුලී වැඩක් කරලා ඉතුරු සල්ලි ටික ගෙනත් දෙන්නම්..." ඇය බැගෑපත් වුණා.
සල්ලි ටික ගණන් කරපු මුදලාලිට එකපාරටම යකා නැග්ගා. "මොනවා කතා කරනවාද ඕයි? තව රුපියල් දාහතුන් සීයක් මදි. සල්ලි නැත්නම් මොකටද මේ ලොකු පොත් කඩවල් වලට එන්නේ? අපි මේවා කරන්නේ පින් පව් බලන්න නෙවෙයි. ළමයා, ඔය පොත් ටික ආයෙත් රාක්කෙට දානවා!" මුදලාලි කඩේ හිටපු සෙනඟ ඉස්සරහා මහ හයියෙන් කෑගැහුවා.
වටේම හිටපු මිනිස්සු කාන්ති දිහා බලන්න ගත්තා. සමහරු හිනා වුණා. කාන්තිගේ පුතා මේ සද්දෙට බය වෙලා, අම්මාගේ ගවුමේ එල්ලිලා අඬන්න ගත්තා. "අම්මේ අපිට පොත් ඕනේ නෑ, අපි යමු අම්මේ..." දරුවා කඳුළු පුරෝගෙන කිව්වා.
කඩේ වැඩ කරන ළමයා පොත් ටික ආපහු ගන්න අත දික් කරද්දී, කාන්තිට කිසිම දෙයක් හිතාගන්න බැරි වුණා. දරුවගේ පොත් ටික නැති වුණොත් එයාට හෙට ඉස්කෝලේ යන්න බැරි වෙනවා. කාන්ති දෙපාරක් හිතුවේ නෑ. සෙනඟ පිරිලා හිටපු ඒ කඩේ මැද්දේ, කවුන්ටරේ ගාව ඇය එකපාරටම දණගාගෙන ගිහින් මුදලාලිගේ කකුල් දෙකෙන් අල්ලගත්තා.
"අනේ මුදලාලි මහත්තයා... මගේ දරුවට පොත් ටික දෙන්න. මං හෙට උදේම ගල් කඩලා හරි ඒ සල්ලි ටික ගෙනත් දෙන්නම්. අනේ මගේ දරුවගේ පොත් ටික නම් ගන්න එපා මහත්තයෝ..." ඇය මුදලාලිගේ කකුල් දෙක ළඟ වැඳ වැටීගෙන හඬා වැලපුණා.
මුළු කඩේම එකපාරටම නිශ්ශබ්ද වුණා. කකුල් දෙක අල්ලලා වඳින අම්මා දිහා බලාගෙන දරුවා මහ හයියෙන් කෑගහලා ඇඬුවා. ඒ දර්ශනය දැකපු එතන හිටපු තවත් මහත්තයෙක් ඉක්මනට ඇවිත් ඉතුරු සල්ලි ටික ගෙවලා කාන්තිව බිමින් නැගිට්ටෙව්වා.
ඒත්, තමන්ගේ දරුවා ඉස්සරහා, පිට මිනිස්සුන්ගේ කකුල් ළඟ වැඳ වැටිලා ඒ අම්මා බිම දාපු ආත්ම ගෞරවය ආයෙත් කවදාවත් කාටවත් එකතු කරලා දෙන්න බැරි වුණා. දරුවෙකුගේ අනාගතේ වෙනුවෙන් ගින්දරට වුණත් පනින්න ලෑස්ති අම්මලා අපේ සමාජයේ ඕනෑතරම් ඉන්නවා. දුප්පත් වුණා කියලා කවදාවත් ඒ අම්මලාගේ ඇස්වලට කඳුළක් දෙන්න එපා.
✅✅✅✅✅✅✅✅✅✅✅✅
📢 Breaking News SMS Alerts
මොබිටෙල් පාවිච්චි කරන අයට විශ්වාසදායක පුවත් SMS සේවාව.
77000 ට SMS කරන්න